مایکوباکتریوم ها به دلیل داشتن پوشش مومی شکل در اطرافشان به راحتی بوسیله ی اسید بی رنگ نمی شوند و در مقابل رنگ بری اسید الکل از خود مقاومت نشان می دهند .به این دلیل آن ها را باسیل های اسید فست نیز می خوانند . در این روش رنگ آمیزی از رنگ اولیه ی کربول فوشین یا فوشین فنیله به همراه حرارت استفاده می شود .

رنگ‌آمیزی گرم یکی از مهم ‌ترین و متداولترین روش‌های رنگ آمیزی در میکروبیولوژی است که اولین بار توسط کریستین گرم ابداع شد. دراین رنگ آمیزی باکتری‌ها بر مبنای رنگ باکتری پس از رنگ آمیزی به دو دسته گرم مثبت و گرم منفی تقسیم می‌شوند. رنگ باکتری پس ازرنگ آمیزی به توانایی حفظ رنگ اول و به عبارتی به ساختمان دیواره سلولی باکتری بستگی دارد. دررنگ آمیزی گرم باکتری‌های گرم مثبت پس ازرنگ آمیزی به رنگ بنفش و باکتری‌های گرم منفی به رنگ قرمز مشاهده می‌شود. گرچه هر دو گروه یعنی باکتری‌های گرم مثبت و منفی دارای دیواره می‌باشند ولی فرق بین این دو گروه مربوط به خواصی است که در ساختمان دیواره سلولی آنها وجود دارد. اساس ساختمان در دیواره سلولی باکتری‌های گرم مثبت یک لایه ضخیمی‌ است از پپتیدوگلیکان ولی در باکتری‌های گرم منفی ضخامت آن به حداقل می‌رسد.