ساختمان آنتی ژن
دسته بندی : ایمنی شناسی پزشکی,
اغلب آنتی ژنها مولکولهای درشتی هستند. از لحاظ ترکیب شیمیایی آنتی ژنها ممکن است پروتئین ، پلی ساکارید ، چربیها و حتی اسید نوکلئیک هم باشند.
کی دیگر از صفات اختصاصی آنتی ژنها بیگانه بودن آنها نسبت به بدن میزبان است.در غیر این صورت یک فرد میتوانست از نظر ایمنی نسبت به مواد بدن خود واکنش نشان داده و در نتیجه آسیبهای بافتی پدید آید. در شرایط غیر طبیعی این چنین پیش آمدی رخ میدهد و بیماریهایی به نام بیماریهای خود ایمنی ایجاد میشود. گرچه موادی که وزن مولکولی کوچک دارند خود غالبا آنتی ژنیک نیستند ولی میتوانند به عنوان هاپتن عمل کنند.
هاپتن مادهای است که قادر است با آنتیکور واکنش نشان دهد ولی نمیتواند
محرک تولید آنتیکور واقع شود. بنابراین یک هاپتن ممکن است یک شاخص آنتی
ژنی یا بخشی از آن باشد.به عنوان مثال پنیسیلین مادهای با وزن مولکولی کم
است که به تنهایی خاصیت آنتی ژنی ندارد ولی در بدن مواد حاصل از تجزیه آن
به صورت هاپتن عمل کرده و میتواند با پروتئینهای درشت مولکول بدن ترکیب
یافته و کمپکسهای ناقل هاپتن با خاصیت آنتی ژنی ایجاد نماید. توانایی
بسیاری از مولکولهای کوچک در ایجاد خاصیت هاپتن احتمال واکنشهای ایمنی را
که علیه مواد بیگانه ایجاد میگردد فوقالعاده افزایش میدهد.
برچسبها : ساختمان آنتی ژن,هاپتن,آنتیکور,واکنشهای ایمنی,آنتی ژنیک,www.glsg.ir,glsg.ir,glsg,احسان باقری,دانشگاه آزاد گرگان,علوم آزمایشگاهی دانشگاه آزاد گرگان
