آنتی ژن های انکوفتال ،پروتئین هایی هستند که به میزان زیاد روی سلول های سرطانی و نیز سلول های طبیعی در حال تکوین بیان می شوند ولی روی بافت های بالغ بیان نمی شوند.اعتقاد بر این است که ژن های کد کننده این پروتئین ها طی تکوین خاموش می شوندو در استحاله بدخیم از حالت خاموش در می آیند.این آنتی ژن ها را با استفاده از آنتی بادی های ساخته شده در سایر گونه ها مشخص کردند و اهمیت انها در این است که به عنوان مارکر هایی در تشخیص تومور عمل می کنند.زمانی که تکنیک های آشکارسازی این آنتی ژن ها بهبود یافت مشخص شد که در بالغین بیان آنها به تومورها محدود نمی شوددر شرایط مختلف التهابی بیان این پروتئین ها در بافتها و در گردش خون افزایش می یابدو حتی در بافتهای طبیعی نیز مقدار اندکی از آنها یافت می شود.هیچ شاهدی مبنی بر اینکه آنتی ژن های انکوفتال القا کننده یا هدف مهم ایمنی ضد تومور هستند در دسترس نیست.شناخته ترین این آنتی ژنها عبارتند از:آنتی ژن سرطانی-رویانی (CEA) و آلفا فیتوپرتئین(AFP).