1-  فاز حاد یا اولیه (Sensitization) : در این فاز ابتدا آلرژن وارد بدن شده و توسط Dentritic cells  موجود در اپیتلیوم بافت تنفسی، گوارشی و پوستی که 3 راه عمده ورود آنتی ژن ها میباشد بلعیده شده و پس از مهاجرت به گره های لنفی به سلولهای T  موجود در این گره ها عرضه میشود .سلول T  فعال شده  در افراد اتوپیک و حساس به سلولهای Th2  متمایز شده که این سلولها شروع به تولید سایتو کاینهای مختلف و موثر در واکنشهای آلرژیک میکند از جمله 1)IL4  این سایتوکاین ضمن تعاملات سلولهای T وB  بر روی سلولهای B  اثر گذاشته و باعث ایجاد توانایی در این سلولها برای تعویض ایزوتایپ آنتی بادی تولید شده در جهت تولید IgE  میشود. IgE  تولید شده به گیرنده های FceR1  که در سطح ماست سل و بازوفیل به وفور یافت میشوند متصل میشود . این مراحل تحت عنوان مرحله حساسیت زایی است و علائمی را از نظر بالینی ایجاد نمی کند. در تماس مجدد با همان آلرژن، اینبار IgE  اختصاصی آلرژن در سطح ماست سل و بازوفیل با آلرژن اتصال متقاطع داده و در نتیجه باعث فعالسازی این سلولها و آزاد سازی مدیاتورها و سیتوکینهای این سلولها و به دنبال آن اثر روی عروق خونی و انبساط انها، انقباض ماهیچه های صاف ، تحریک سلولهای عصبی و افزایش ترشح موکوس در سطوح مخاطی و در نتیجه ایجاد علائم بالینی آلرژی میگردد.2) IL5  یک سایتو کاین موثر در افزایش ائوزینوفیل ها است که در واکنشهای آلرژی این سلولها به وفور دیده میشوند به ویژه در فاز تاخیری .

2- فاز تاخیری:در اغلب موارد بعد از فاز اولیه در عرض 24-2 و اغلب ظرف 8-2 ساعت واکنشهای تاخیری اتفاق می افتد. مهمترین سلولها در فاز تاخیری ائوزینوفیل ها و سلولهایTH2  هستند ولی مهاجرت سایر سلولهای التهابی مانند نوتروفیل ها، لنفوسیتها و ماکروفاژها به محل اولیه و سیتوکاینهای ترشح شده از این سلولها و نیز  ماست سل ها در ایجاد این فاز بسیار مهم است.

در تشخیص آلرژی صرف نظر از بررسی علائم بالینی از دو گروه تست تشخیصی استفاده می گردد که شامل 1- Invivo tests مانند Skin prick test که اغلب توسط پزشکان محترم جهت بررسی نوع ماده آلرژن که باعث ایجاد علائم در بیمار گشته است استفاده می شود، از مهمترین معایب این گروه تستها میتوان تاحدی به تهاجمی بودن برخی از روشها و همچنین امکان بروز واکنش های شدید در برخی بیماران اشاره نمود.

2- گروه دوم از تستهای تشخیصی آلرژی Invitro tests می باشند. این گروه تستها با خونگیری از بیمار در آزمایشگاه انجام میگیرد مانند تست اندازه گیری میزان Total IgE که تا حد زیادی مطرح کننده وجود یا عدم وجود آلرژی در فرد می باشد. از مهمترین تستهای این گروه میتوان به تستهایی اشاره نمود که با استفاده از کیتهای آزمایشگاهی طراحی شده جهت اندازه گیری IgE ویژه یک آلرژن خاص به ردیابی آلرژن در بیمار می پردازد و از این جهت کمک بسیار شایانی به روند درمان و بهبود بیمار می نماید. در این تست با استفاده از استریپ های پوشیده شده با آلرژن های شایع و با استفاده از سیستم اندازه گیری بسیار حساس آویدین-بیوتین می توان نوع آلرژن در بیمار شناسایی نمود.