به دنبال له شدگی و کوفتگی وسیع بافت نرم، مقادیر زیادی میوگلوبین وارد گردش خون می‏گردد. این ماده که از سلولهای عضلانی آسیب دیده آزاد می‏شود، یک نفروتوکسین اندوژن محسوب شده، یک سوم مبتلایان را دچار نارسایی حاد کلیوی می‏کند. مهمترین علائم تشخیصی برای این سندروم عبارتند از:

افزایش BUN و Cr سرم

اسیدوز متابولیک

هیپرکالمی

هیپر اوریسمی

هیپر فسفاتمی

هیپوکلسمی

میوگلوبینوری (ادرار قهوه‏ای)

اولیگوری

سندروم رابدومیولیز را می‏توان با هیدراسیون سریع مصدوم از همان ساعات اولیه بستری مورد پیشگیری قرار داد. هیدراسیون به دو روش قابل اجراست:

در روش اول، انفوزیون نرمال سالین به میزان 300 ml/h آغاز می‏گردد. این کار همراه با کنترل دقیق جذب و دفع یک ساعته مایعات می‏باشد. باید توجه داشته باشید که برون ده ادراری نیز باید در حد 300 ml/h حفظ گردد. بدین منظور از تجویز وریدی فورسماید 120–40 mg استفاده می‏شود. به منظور پیشگیری از بروز نارسایی حاد قلبی و ادم ریه، سمع صداهای ریوی از نظر وجود رال مرطوب و پیشرفت آن، بخصوص در سالمندان ضروری است.

در روش دوم، علاوه بر هیدراسیون تهاجمی، قلیایی کردن ادرار نیز مد نظر قرار می‏گیرد. زیرا میوگلوبین در محیط قلیایی امکان رسوب در بافت کلیوی را ندارد. بدین منظور 100–50 mEq محلول بیکربنات سدیم را به 1000mlدکستروز 5% اضافه کرده، با سرعت 250 ml/h انفوزیون می‏کنند. در اینجا نیز باید توجه شود که برون ده ادراری در حد 300 ml/h حفظ گردد. بدین منظور از تجویز وریدی فورسماید به میزان 120–40 mg بهره گرفته می‏شود. همچنین گازهای خون شریانی روزانه یا در صورت لزوم کنترل می‏گردد. هدف از این اقدام درمانی، حفظ بی کربنات بالاتر از 15 mEQ/L و PH خون بیشتر از ۲/۷ و PHادرار بالای ۵/۶ است. به دلیل حجم زیاد مایعات وریدی تجویز شده، سمع ریه از نظر بروز علائم نارسایی حاد قلبی و ادم حاد ریه باید مرتبا انجام گردد.

به طور کلی این مصدومین باید تحت مانیتورینگ مداوم قلبی از نظر بروز دیس‏ریتمیهای وابسته به اختلالات الکترولیتی از جمله هیپرکالمی قرار گیرند. همچنین پتاسیم و کلسیم سرم باید روزانه کنترل شود. به خاطر داشته باشید که پتاسیم سرم باید در حد کمتر از 6 mEq/L حفظ شود و در صورت افزایش اقدامات درمانی فوری جهت کاهش سطح آن انجام شود. این اقدامات می‏تواند شامل یکی از موارد زیر باشد:

ـ افزودن 10–5 واحد انسولین رگولار به 5 ml از دکستروز 50% و تزریق وریدی آن

ـ تزریق 10 ml از گلوکونات کلسیم 10% به صورت وریدی

ـ انفوزین 100–50 mEq بیکربنات سدیم وریدی

ـ کلسیم نیز باید در حد ۲/۵–۸/۴ mg حفظ گردد و از هیپوکلسمی جلوگیری شود.